Tym razem Mirka organizuje zlot w Tarnowskich Górach. Bardzo lubię jej zloty bo są świetnie zorganizowane, dopięte na ostatni guzik i pełne atrakcji. Koło południa docieramy na miejsce zbiórki. Podziwiamy piękne angielskie auta. Mój zachwyt wzbudza cudowny Jaguar, jego maska jest niewiarygodnie dłłłuuuga. Auto ma klasę i jest jedynym egzemplarzem w Polsce. Okazuje się, że na śląsku jest dużo kolekcjonerów zabytkowych aut. Ludzie tu maja dwie pasje gołębie i zabytkowe fury. Ruszamy do kopalni srebra gdzie zjeżdżamy po ziemię i prowadzeni przez przewodnika poznajemy historie regionu. Na parkingu „grasuje” TVN turbo i filmuje nasze auta. Odłączyliśmy się od wycieczki i poszliśmy na parking. Gdy jedliśmy kanapki w aucie podszedł do nas ochroniarz z parkingu i zaczął wykrzykiwać coś o dokumentach i że mamy się wylegitymować. Okazało się, że chciał żebyśmy udowodnili, że jesteśmy właścicielami auta bo bał się, że je kradniemy. Gdy cała sprawa się wyjaśniła przeprosił i z troska powiedział Pan mnie rozumie, musiałem przecież te auta są tyle warte…. WOW! Następny punkt programu – Sztolnia czarnego pstrąga. Całą trasę pokonaliśmy łódkami. Rewelacja. Wróciliśmy i na rynku mieliśmy prezentację aut. TVN kręciło materiał, były wywiady i gwiazdorstwo. Wieczorem zamknięcie zlotu i uroczysty obiad. Gdy wygonili nas z knajpy trochę niezbornie szukaliśmy miejsca na imprezę. Rozdzieliliśmy się na grupki, trochę po knajpach trochę w hotelu. Nasz pokój był 6 osobowy i jakoś nie uśmiechało mi się tam spać więc się zawinęliśmy i wróciliśmy do domu – przecież byliśmy zahartowani w „nocnych jazdach”.

Uwielbiam te rajdy, dobrze zorganizowane i niesamowicie ciekawe. Poznaje się tyle nowych miejsc. Zbiórka pod hotelem, towarzyszy na TVN turbo.
Maciek daje pierwszy wywiad

Odprawa i ruszamy w trasę. Jestem już zaprawionym pilotem i jedzie nam się bardzo dobrze, co prawda w pewnym miejscu mieliśmy spory dylemat trasowy jednak po trzecim przejechaniu trasy wybraliśmy tą właściwą drogę. Po drodze jak zwykle atrakcje tym razem Maciek wypełniał zadania – strzelał z paintballa i jeździł quadem (niestety zgasł mu na zakręcie i miał straszny czas Trasa wiodła brzegiem Dunajca, widoki zapierały dech w piersiach. W Limanowej czekała nas meta w drodze powrotnej zatrzymaliśmy się w gospodzie nad Dunajcem i zjedliśmy pyszne placki zbójnickie. Wróciliśmy do hotelu na sushi i nie czekając na wyniki wróciliśmy do domu. Okazało się, że zajęliśmy I miejsce za regularność. Po wielu protestach i odwołaniach jeszcze raz przeanalizowano wyniki i ktoś inny zajął „nasze” pierwsze miejsce. dyplomu jednak nam nie odebrali – dla mnie to my wygraliśmy!!

Rano pobudka i powrót do domu. Przeprawiamy się promem – nasze auto jest jedyne. Jedziemy opłotkami do Malborka. zostawiamy auto na parkingu i zwiedzamy zamek. Zmęczeni, pełni wrażeń po południu lądujemy w domu.

Dziś wielki dzień jedziemy do Gdyni, Sopotu i Gdańska. Koło 12 meldujemy się na Skwerze Kościuszki. Parkujemy auta i ruszamy w tłum. Trwa tu moto show, oglądamy inne fury i statki na nadbrzeżu. W planie jest także jazda super szybką motorówką. Szaleńcze ewolucje, loty nad falami i stanie dęba – tego nie da się opisać. Towarzyszą nam krzyki i ryk silnika, każdy kurczowo trzyma się uchwytów, czasem ma wrażenie, że zaraz wpadnę do wody. To największa przygoda i radocha. Całą gromadą, podekscytowani motorówką, wsiadamy do miniaków i jedziemy przez Sopot do Gdańska. Konwojowani przez policję wjeżdżamy na Długi Targ przez zieloną bramę. Ustawiamy miniaki koło Neptuna. Każdy dostaje tekturową podkładkę pod silnik tak by nie zabrudzić olejem bruku – bo każdy porządny minia „kapie”. Nasz nie! Mamy czas wolny, leniwie przechadzamy się po starówce. Jemy obiad i resztę czasu spędzamy koło miniaków, odpowiadając na liczne pytania przechodniów.



Późno wracamy zmęczeni na „naszą” wyspę.
Mini na maxa w Gdyni i Gdańsku

Godzina 23 zbieramy się do wyjazdu. Miniak nie odpala. Nerwy sięgają zenitu. Po chwili na ochłonięcie okazuje się, że bezpieczniki się przepaliły. Maciek ratuje sytuację zaskórniakami z garażu i naprędce połączonym drutem – ruszamy. Jedzie się zadziwiająco dobrze zważywszy na warunki, noc i nieciekawą trasę. Nawet nie chce się nam spać. Na miejscu jesteśmy koło 6. Wszyscy śpią. Zalegamy w aucie ale jesteśmy kompletnie rozespani i czuwamy. Na szczęście organizatorzy wcześnie wstali za sprawą psa – teriera. Meldujemy się i lokujemy w domku. Idziemy nad morze – spory kawałek leśną drogą. Pogoda dopisuje. Po śniadaniu zbieramy się i jedziemy w trasę, program zlotu jest bardzo bogaty. Korki na drodze trochę spowalniają jazdę. Koło południa jesteśmy na Kaszubach w muzeum najdłuższej deski i odwrotnego domu. Spędzamy tam długie godziny. Zwiedzamy okoliczne turystyczne zakątki i lądujemy na rynku w Kartuzach. Wracamy do Sobieszewa, nasz ośrodek jest na wyspie do której prowadzi most zwodzony. Jemy obiadokolację i trochę czasu spędzamy na imprezie. Nie śpimy już ponad 20 godzin. Najdziwniejsze, że nadal nie chce nam się spać, czujemy się dziwnie. W domku nie możemy zasnąć, w końcu padamy.